Μια νέα σελίδα προστέθηκε στο Γνωμικολογικόν: Βυζαντινές Παροιμίες.
Μέχρι στιγμής έχουν αναρτηθεί περί τις 300 παροιμίες (καθόλου λίγες).
Πρόκειται για παροιμίες από τη Βυζαντινή και, κυρίως, την Υστεροβυζαντινή Περίοδο.
Η συντριπτική πλειοψηφία τους προέρχεται από τη συλλογή του εκ Μετσόβου λογίου Παρθένιου Κατζούλη (†1717), μιας από τις σημαντικότερες μορφές της πρώιμης ελληνικής λαογραφικής παράδοσης. Ο Κατζούλης εξέδωσε περίπου 720 βυζαντινές παροιμίες και αποφθέγματα στο έργο του «Παροιμιαστήριον», διασώζοντας έναν πολύτιμο θησαυρό της λαϊκής σοφίας των τελευταίων αιώνων του Βυζαντίου και των πρώτων μεταβυζαντινών χρόνων.
Η συλλογή αυτή έγινε ευρύτερα γνωστή χάρη στον Νικόλαο Πολίτη, τον θεμελιωτή της ελληνικής λαογραφίας, ο οποίος δημοσίευσε μεγάλο μέρος της στο έργο του «Μελέται περί του Βίου και της Γλώσσης του Ελληνικού Λαού – Παροιμίαι», τόμος Α΄ (1899).
Κάποιες από αυτές τις παροιμίες είναι αρχαίες ενώ για κάποιες άλλες υπάρχει υποψία ότι είναι αρχαίες χωρίς να είμαστε εντελώς σίγουροι. Επίσης υπάρχει η υποψία οι Βυζαντινοί συλλογείς διατύπωσαν κάποιες φράσεις σε πιο λόγιο και αρχαιοπρεπές ύφος (σε σχέση με την καθομιλούμενη γλώσσα των παροιμιών), με αποτέλεσμα να απέχουν από τη μορφή που πιθανότατα είχαν στη ζωντανή προφορική παράδοση (και που μάλλον ήταν πιο κοντά στη σημερινη μορφή).
Παρά τις γλωσσικές και ιστορικές μεταβολές των αιώνων, προκαλεί εντύπωση πόσες από αυτές τις παροιμίες επιβιώνουν ακόμη και σήμερα — συχνά σχεδόν απαράλλακτες ή με μικρές μόνο διαφοροποιήσεις — αποδεικνύοντας τη βαθιά συνέχεια της ελληνικής γλώσσας, της λαϊκής σκέψης και της καθημερινής εμπειρίας.
